Elemir - Istorijat

Na osnovu arheoloških istraživanja koja su obavljana u više navrata u okolini sela može se zakljuciti da tragovi ljudskih naselja datiraju još iz praistorijskih vremena. U pisanim istorijskim izvorima selo se pod imenom Elemir pominje tek u XVI veku, medjutim smatra se da je prva naseobina Elemiraca naselje „Babato“ na levoj obali Tise, ciji prvi pomen datira iz prve polovine XIV veka (1332-1337).Tokom XVI veka Elemir se pominje kao zadužbina Mehmed paše Sokolovica. Na mapi sa pocetka XVIII veka koju je izradio carski zastupnik Mersi nakon oslobodjenja Banata od Turaka ucrtano je i selo Elemir kao nastanjeno

mesto. Od 1786. godine posle naseljavanja nemackih kolonista južni deo sela beleži se kao nemacki a severni – srpski Elemir. U istom veku bogati jermenski trgovac Isak Kiš kupuje oko 16.000 jutara zemlje u jugozapadnom delu elemirskog atara i na imanju, on i njegivi potomci, podižu velelepni dvorac (porušen 1936. god.). U Elemiru je 1897. godine izbila pobuna protiv veleposednika u kojoj su Elemirci masovno ucestvovali. Nakon završetka II svetskog rata domaci Nemci napuštaju selo i odlaze u Nemacku, a njihov deo sela naseljavaju Srbi iz Bosanske Krajine. Od tada Elemir postaje jedinstveno mesto sa jednom opštinom. Na osnovu zakona iz 1959. god. opština Elemir se pripaja opštini Zrenjanin, a u selu se formira mesna kancelarija.